 |
l l l l l |
 |
ความรู้พื้นฐาน ของการผลิตคอนกรีตทั่วไป
และมีราคาไม่สูงมากเมื่อเทียบกับวัสดุวิศวกรรมก่อสร้างชนิดอื่นๆ ขณะที่ประโยชน์ที่ได้รับยังตรงตามวัตถุประสงค์ของการใช้งาน และสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในงานอื่นๆ
ได้หลายรูปแบบ
วัตถุดิบที่ใช้เป็นส่วนผสมของคอนกรีตทั่วไปได้แก่
1. ปูนซีเมนต์ (Cement)
2. มวลรวม (Aggregate)
3. น้ำ (Water)
4. สารผสมเพิ่ม (Admixture)
ปัจจุบันคอนกรีตทั่วไปจะได้รับการดัดแปลงส่วนผสม เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพของการนำไปใช้งาน เช่น คอนกรีตไหล (Flow Concrete) คอนกรีตผสมเสร็จ
(Ready Mixed Concrete) คอนกรีตสมรรถนะสูง (High Performance Concrete) คอนกรีตสูบส่ง (Pumped Concrete) คอนกรีตแข็งตัวเร็ว (High Early Strength Concrete)
คอนกรีตเหล่านี้ มักจะเป็นคอนกรีตที่มีคุณสมบัติพิเศษ เพิ่มขี้นจากคุณสมบัติของคอนกรีตทั่วไป โดยมีการใส่สารผสมต่าง ๆ เพิ่มลงไป เช่น สารเคมีผสมเพิ่ม (Chemical
Admixtures) สารประกอบแร่ธาตุผสมเพิ่ม (Mineral Admixtures) เป็นต้น โดยที่สัดส่วนผสมที่เลือกใช้ จะต้องมีการศึกษารายละเอียด และทดสอบ
ให้สอดคล้องกับความ
ต้องการของการใช้งานที่กำหนด เพื่อให้ได้ประโยชน์สูงสุดในการใช้งาน รายละเอียดของส่วนผสมหลัก ของคอนกรีต มีดังต่อไปนี้
รูปภาพ แสดงองค์ประกอบต่างๆของคอนกรีต
|
หน้าที่และคุณสมบัติของส่วนผสม
    |
| ซีเมนต์เพสต์ มีหน้าที่เสริมช่องว่างระหว่างมวลรวม เช่น หิน กรวด และทราย หล่อลื่นคอนกรีตสดขณะเทหล่อ และให้กำลังแก่คอนกรีตเมื่อคอนกรีตแข็งตัว รวมทั้งป้องกันการซึมผ่านของน้ำ
คุณสมบัติของซีเมนต์เพสต์จะขึ้นอยู่กับคุณภาพของปูนซีเมนต์ อัตราส่วนของน้ำต่อปูนซีเมนต์ และความสมบูรณ์ของปฏิกิริยา ระหว่างน้ำกับปูนซีเมนต์ หรือที่เรียกว่า ปฏิกิริยาไฮเดรชั่น (Hydration Reaction) มวลรวม มีหน้าที่เป็นตัวแทรกประสานที่กระจายอยู่ทั่วซีเมนต์เพสต์ ช่วยให้คอนกรีตมีความคงทน ปริมาตรไม่เปลี่ยนแปลงมาก คุณสมบัติของมวลรวมที่สำคัญคือ มีความแข็งแรง การเปลี่ยนแปลงปริมาตรต่ำ คงทนต่อปฏิกิริยาเคมี และมีความต้านทานต่อแรงกระแทกและการเสียดสี น้ำ มีหน้าที่หลักคือ ก่อให้เกิดปฏิกิริยาไฮเดรชั่น (Hydration Reaction) กับปูนซีเมนต์ทำหน้าที่หล่อลื่นเพื่อให้คอนกรีตอยู่ในสภาพเหลวสามารถเทได้ และเคลือบหินทรายให้เปียกเพื่อให้ซีเมนต์เพสต์สามารถเข้าเกาะได้โดยรอบ นอกเหนือจากหน้าที่หลักแล้ว น้ำยังใช้ล้างวัสดุมวลรวมต่างๆ และใช้บ่มคอนกรีตอีกด้วย น้ำยาผสมคอนกรีต มีหน้าที่สำคัญ คือ ช่วยปรับปรุงคุณสมบัติทั้งคอนกรีตทีเหลวและคอนกรีตที่แข็งตัวแล้วในด้าน ต่างๆ เช่น เวลาในการก่อตัว ความสามารถเทได้ กำลังอัด ความทนทาน เป็นต้น คอนกรีตที่ใช้ในงานทั่วไปสามารถแบ่งเป็น 3 ชนิด ตามสัดส่วนของส่วนผสม คือ |
ความแตกต่างระหว่างคอนกรีตที่ดีและคอนกรีตที่ไม่ดี
คอนกรีตที่ดี เป็นคอนกรีตที่ต้องมีคุณสมบัติเป็นที่น่าพอใจ ทั้งในสภาพคอนกรีตเหลวกล่าวคือ ตั้งแต่การผสม การลำเลียงจากเครื่องผสม การเทลงแบบหล่อ การอัดแน่น และในสภาพคอนกรีตที่แข็งตัวแล้ว กล่าวคือ คอนกรีตจะต้องมีความข้นเหลวที่จะให้การอัดแน่น ในแบบหล่อคอนกรีตให้เป็นไปตามวิธีการที่ต้องการโดยไม่ต้องใช้ความพยายาม อย่างมากรวมทั้งส่วนผสมจะต้องมีการยึดเกาะกันอย่างเพียงพอสำหรับวิธีการเท คอนกรีตที่จะใช้ โดยไม่มีการแยกตัวซึ่งจะเป็นสาเหตุให้เกิดการไม่สม่ำเสมอในเนื้อคอนกรีต และเมื่อคอนกรีตแข็งตัวแล้วต้องได้กำลังอัดตามข้อกำหนด นอกจากนี้ยังต้องมีคุณสมบัติอื่นๆ อีก เช่น ความหนาแน่น ความทนทาน ความสามารถรับแรงดึง ความต้านทาน การซึมผ่านของน้ำหรือของเหลว ความต้านทานต่อแรงกระแทรกและการเสียดสี การทนต่อการกัดกร่อนจากซัลเฟตและอื่นๆ  คอนกรีตที่ไม่ดี โดยทั่วไปจะมีความข้นเหลวไม่เหมาะสมกับการใช้งาน เมื่อแข็งตัวจะมีรูโพรง และไม่เป็นเนื้อเดียวกันทั้งโครงสร้าง |
ปัจจัยในการทำคอนกรีตที่ดี
การทำคอนกรีตต้องมีกระบวนการผลิตที่เป็นขั้นตอน เพื่อให้ได้คอนกรีตที่มีคุณสมบัติสม่ำเสมอ ทั้งทางด้านความสามารถเทได้ (Workability) กำลัง (Strength) ความต้านทานการซึมผ่านของน้ำ (Permeability) และความทนทาน(Durability) กระบวนการทำคอนกรีตทั่วไปอาจเรียงลำดับขั้นตอนได้ดังนี้ 1. การเลือกหาวัตถุดิบที่เหมาะสม 2. การกำหนดอัตราส่วนผสม 3. การชั่งหรือตวงวัตถุดิบ เพื่อให้ได้อัตราส่วนผสมที่ถูกต้อง 4. การผสม 5. การลำเลียงคอนกรีตสดไปเท 6. การเท 7. การทำให้คอนกรีตอัดแน่น 8. การแต่งผิว 9. การบ่ม 10. การแกะแบบหล่อคอนกรีตตามระยะเวลาที่ถูกต้อง |
